Ælt við dæluna

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka; krafan um jafnvægi heimilda á ekki við. Höfundur er skýrt merktur sem varaþingmaður Miðflokksins, sem er til fyrirmyndar hvað gagnsæi varðar. Sem röksemdafærsla er greinin þó ekki sérstaklega sterk. Höfundur fullyrðir til dæmis að verð á eldsneyti í Danmörku hafi verið „að jafnaði þrjátíu krónum lægra" án þess að vísa í neina tiltekna heimild, samanburðarrannsókn eða opinber gögn. Staðhæfingin um að „sporin hræða" varðandi álagningu olíufélaganna eftir kerfisbreytingu um áramót er sett fram án þess að tölulegar upplýsingar styðji hana, til dæmis hvað nákvæmlega álagningin hækkaði eða hvaða heimild staðfestir það. Samanburðurinn við Kauptún og fullyrðingin um fjögurra króna verðmun er áhugaverð en óheimlað athugun; lesandinn getur ekki sannreynt töluna nema fara sjálfur á stöðvarnar. Röksemdafærslan hvílir því frekar á myndmáli og almennri gremju en efnislegum gögnum. Hugmyndin um skipulögð neytendabaun er nánast óútfærð. Sem álitsgrein frá pólitískum aðila er þetta þokkalegt innlegg í umræðuna, en rökstuðningurinn hefði verið mun sannfærandi ef höfundur hefði vísað í gögn Samkeppniseftirlitsins, samanburðartölur frá opinberum aðilum eða skýrslur um álagningu olíufélaganna.