Stofnunin segir Gauksstaðamálið sýna mikilvægi aukinnar fræðslu og eftirlits með fósturheimilum

Greinin er að grunngerð sinni skýrsla um svör opinberrar stofnunar við spurningum blaðamanns, og í því formi er hún sæmilega unnin: orðrétt svör eru birt, spurningarnar sjálfar eru birtar og lesendum er ljóst hvaðan upplýsingarnar koma. Barna- og fjölskyldustofa er skýr nafngreind heimild og svörin koma frá framkvæmdastjóra gæðasviðs, Guðrúnu Þorleifsdóttur. Jafnframt er tekið fram að forsvarsmaður Gauksstaða hafi neitað ásökunum og hafnað viðtali, sem er grundvallaratriði í jafnvægi. Á hinn bóginn er framsetningin ekki hlutlaus. Blaðamaðurinn bætir eigin túlkunarþætti ofan á svörin, til dæmis þar sem segir „út frá þessu svari kemur glögglega fram að opinberar stofnanir telja sig ekki geta svarað mörgum af þeim spurningum fjölmiðla um fósturheimilin sem brýnt er að svara". Orðið „brýnt" er matskennt og kemur ekki frá heimild heldur frá blaðamanni. Sömuleiðis er undirstrikunin á „fjölmörgum spurningum ósvarað" notuð sem millifyrirsögn og endurtekin í texta, sem skapar ákveðinn áróðurstón frekar en hlutlæga frásögn. Greinin vísar til vitnisburða fólks sem bjó á heimilinu en enginn þessara einstaklinga er nafngreindur í þessari tilteknu grein, þótt vísað sé í fyrri umfjöllun. Stofnunin sjálf fær mikið rúm til að skýra hvernig fyrirkomulagið hefur breyst, sem er gott, en engin sjálfstæð heimild eða sérfræðingur er ræddur til að meta hvort þessar kerfisbreytingar séu í raun fullnægjandi. Greinin er þannig frekar einhliða þegar kemur að hinu gagnrýna sjónarhorni, þar sem blaðamaðurinn tekur sjálfur að sér að túlka í stað þess að hafa sjálfstæðar raddir.