Heilbrigð samkeppni næst ekki meðan RÚV keppir við einkamiðla
Fréttin gerir grein fyrir frumvarpi tíu þingmanna Sjálfstæðisflokksins um rekstrarumhverfi fjölmiðla og byggir nær eingöngu á frumvarpinu sjálfu og greinargerð þess. Efnisatriði eru tilgreind skýrt og flutningsmenn nafngreindir, en fyrirsögnin tekur upp röksemd flutningsmanna sem staðreynd og enginn andmælandi kemur fram.
Fyrirsögnin er bein endursögn á röksemd úr greinargerð frumvarpsins, sett fram sem staðreynd án gæsalappa og án þess að nokkur sé látinn eiga hana. Slík framsetning gerir afstöðu tíu þingmanna að niðurstöðu miðilsins, sem er þyngra en efnið sjálft ber, sérstaklega þegar greinin er birt sem ritstjórnarefni.
Heimildavinnan er að öðru leyti skipuleg. Frumvarpið og greinargerðin eru frumgögn, tilvitnanir eru merktar, tölur á sínum stað: 22.400 krónur, þrjár mínútur á klukkustund, 30% til sjálfstæðra framleiðenda. Blaðamaður tekur líka fram að frumvarpið hafi þrisvar áður verið lagt fram án afgreiðslu og að það kveði ekki sjálft á um lækkun framlaga til RÚV. Það er heiðarleg nálgun.
En engin rödd kemur á móti. RÚV, menningarmálaráðherra, Fjölmiðlanefnd og þingmenn annarra flokka eru allir fjarri, þótt umræðuefnið sé eitt umdeildasta mál íslenskrar fjölmiðlaumræðu. Fullyrðingin um að launakostnaður RÚV sé hærri en launakostnaður allra dómstóla er auk þess rakin til greinargerðar og ekki sannreynd innan fréttarinnar. Eitt símtal hefði bætt greinina umtalsvert.
