„Bara plís, ekki hækka vörurnar núna“

Greinin er vel grundvölluð á nafngreindum heimildum og sannreynanlegu efni: beinar tilvitnanir í Ingu Sæland og Kristrúnu Frostadóttur, tilvísun í ræðu formanns bankaráðs Seðlabankans, spá Íslandsbanka með tilteknum tölum, og orð seðlabankastjóra um stýrivexti. Þetta er góður fjölbreytileiki heimilda og gerir lesandanum kleift að sannreyna lykilstaðhæfingar. Veikasti hlekkurinn er að engin rödd úr atvinnulífinu fær að svara ákalli ráðherrans; ekkert viðtal er tekið við fulltrúa verslana eða atvinnurekenda um hvort þeir séu tilbúnir til samstarfs eða telji slíkt raunhæft. Þar sem kjarninn í fréttinni er einmitt beiðni til atvinnulífsins, hefði verið eðlilegt að leita eftir viðbrögðum þaðan. Jafnframt er rammasetning greinarinnar frekar hliðholl ríkisstjórninni: orðalag eins og „sló upptaktinn að þjóðarsátt" í inngangslínunni ber með sér jákvætt gildismat án þess að nokkur utanaðkomandi heimild styrki þá túlkun. Tölulegar fullyrðingar um verðbólgu og spá Íslandsbanka eru vel tilteknar og auðvelt að staðreyna þær, sem er styrkleikaatriði.