Vælglyðrustjórnin og þjóðaratkvæðagreiðsla klofinnar þjóðar
Skoðanapistill Sverris Stormskers, birtur sem ritstjórnarefni á Nútímanum, spáir stórsigri NEI-hliðarinnar í þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB og fullyrðir að kosningasvindl sé væntanlegt. Fullyrðingar um brot á kjörgögnum eru byggðar á nafnlausum sögusögnum og röksemdafærslan hverfur að stórum hluta í niðrandi uppnefni um nafngreinda stjórnmálamenn.
Miðillinn kýs að birta þetta sem ritstjórnarefni, en þyngsta atriðið er ekki tónninn heldur ein tiltekin fullyrðing: að atkvæðum Íslendinga á Spáni sé hent í fötu og þaðan í svartan ruslapoka. Heimildin er „Íslendingar á Spáni“, ónafngreindir, ódagsettir, án nokkurrar tilraunar til staðfestingar hjá kjörstjórn, sýslumanni eða utanríkisþjónustu. Ásökun um kosningasvindl er meðal alvarlegustu fullyrðinga sem hægt er að setja fram og hún er hér lögð fram sem gefinn hlutur.
Þar sem höfundur styðst við sannreynanlegar tölur, kosningaúrslitin 34,1% á móti 25,2% og Maskínukönnun 25. ágúst, er það til bóta. Vandinn er að spáin sjálf er beinlínis varin frá gagnrýni: höfundur segir að hann ætli ekki að útskýra forsendur hennar. Röksemd sem má ekki skoða er ekki röksemd.
Uppnefnin á nafngreindum stjórnmálamönnum og orðfærið um innflytjendur og fatlaða koma svo í stað þeirrar greiningar sem hefði getað gert pistilinn að einhverju. Ádeila má vera hörð og háðskt myndmál er gild tegund. Hér er hún hins vegar látin bera fullyrðingar sem enginn lesandi getur sannreynt.
