Yfirfullar deildir og fangar vistaðir í ófullnægjandi klefum

Greinin byggist nær eingöngu á yfirlýsingu eins hagsmunaaðila, stjórnar Fangavarðafélags Íslands, og endurspeglar sjónarmið félagsins án þess að leitað sé eftir viðbrögðum frá Fangelsismálastofnun, dómsmálaráðuneytinu eða öðrum aðilum sem bera ábyrgð á rekstri fangelsa. Þetta er verulegur ágalli á jafnvægi fréttarinnar: lesandinn fær eina hlið málsins og hefur ekki forsendur til að meta hvort allt í yfirlýsingunni sé rétt eða hvort yfirvöld sjái stöðuna öðruvísi. Tilteknar staðhæfingar, til dæmis að „allt upp í tólf eða fjórtán fangar" hafi verið á deildum sem hannaðar voru fyrir átta, og að kallkerfi hafi verið biluð á Hólmsheiði og Litla-Hrauni, eru ósannreyndar af blaðamanninum og koma eingöngu frá félaginu sjálfu. Jafnframt vantar samhengi: lesandinn fær enga tölfræði um fjölda fanga á landsvísu, raunverulega rýmisframboðið eða hvort viðbragðsáætlanir séu til. Fréttamennskan hefði styrkst verulega ef leitað hefði verið eftir svörum hjá þeim sem bera opinbera ábyrgð á fangelsismálum.