Ef við erum öll almannavarnir – hver fer þá með forræðið?
Skoðanagrein eftir Jón Svanberg Hjartarson, framkvæmdastjóra Neyðarlínunnar, þar sem hann færir rök fyrir því að almannavarnir eigi að heyra undir sjálfstæða borgaralega stofnun í stað embættis ríkislögreglustjóra. Greinin vísar til frumvarps á Alþingi um ný heildarlög um almannavarnir og ber íslenskt fyrirkomulag saman við skipulag annarra Norðurlanda.
Greinin er vel rökstudd skoðanagrein og höfundur gefur sig skýrt fram, bæði með nafni og stöðu sem framkvæmdastjóri Neyðarlínunnar. Gagnsæið um hagsmunaaðild er þannig til staðar, sem er mikilvægt. Röksemdafærslan er samkvæm sjálfri sér og vísar í áþreifanleg atriði: skipulag Norðurlandanna, lagabreytingarnar 2003, nýja skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis um Súðavíkurflóðið og frumvarpið sjálft. Þessar tilvísanir eru sannanlegir viðmiðunarpunktar sem lesandi getur sannreynt.
Það sem mætti gera betur er að fullyrðingin um að „margir töldu" að sjálfstæði almannavarna myndi hverfa sé ódýr orðanotkun í rökræðu sem annars leggur sig fram um nákvæmni. Einnig skortir dálítið á að höfundur mæti bestu rökunum gegn eigin afstöðu; hann nefnir þau stutt en mætir þeim frekar á yfirborðinu. Tilvísunin í Norðurlönd er ósértæk og nefnir engar stofnanir eða rannsóknir til stuðnings. Sem skoðanagrein er þetta þó traust verk: röklegt, gagnsætt og á réttum vettvangi.
