At­huga­semdir við villandi saman­burði Við­skiptaráðs um sorp­hirðu

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta sem slíka. Styrkur hennar felst í því að höfundur leggur fram tiltölulega nákvæmar tölur, svo sem fjölda tvískiptra tunnna (4.500), heildarfjölda íbúða í Reykjavík (60.200), meðalkostnað á heimili (60.800 kr. á móti 85.000 kr.) og niðurstöður könnunar (62% ánægðir). Hann vísar einnig til laga um meðhöndlun úrgangs, leiðbeininga sveitarfélaga um ákvörðun hirðugjalda og erlendra fordæma frá Osló og Svíþjóð. Þetta gefur lesandanum eitthvað til að meta og sannreyna. Á hinn bóginn ber að nefna að höfundur er skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg, sem er beinn hagsmunaaðili. Gagnsæið er í lagi; staðan er tilgreind neðst í greininni. Veikleiki greinarinnar sem rökstuðnings er þó sá að flestar tölurnar eru settar fram án þess að vísa til aðgengilegra gagna eða skýrslna sem lesandinn getur skoðað sjálfur. Meðalkostnaðartalan 60.800 kr. er lykilrök gegn Viðskiptaráði, en ekki er vísað í tiltekna útreikninga eða opinberar gjaldskrár. Ánægju­könnunin (62%) er tilgreind sem „nýleg" án þess að nafn hennar eða uppspretta komi fram. Þetta dregur úr sannreynanlegi rökstuðningsins, jafnvel þótt líklegt sé að gögnin séu til hjá borginni. Sem skoðanagrein er þetta samt heiðarlega framsetning á sjónarmiðum borgarinnar og gefur lesendum efni til umhugsunar; greinin uppfyllir skyldur þeirrar greinartegundar.