visir.is
2026-07-05 15:02
Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna
Skoðanagrein Vilberts Gústafsson fjallar um traust á lögmönnum og skilvirkni sjálfseftirlits lögmannastéttarinnar. Höfundur byggir rök sín á eigin reynslu af kvörtun til úrskurðarnefndar lögmanna og vísar til greina Benedikts Bogasonar forseta Hæstaréttar og Stefáns A. Svensson formanns Lögmannafélags Íslands.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Vel uppbyggð skoðanagrein um eftirlit með lögmönnum, byggð á eigin reynslu höfundar. Gagnsæi um hagsmuni er gott, en alhæfing út frá einu máli veikir rökin.
Gagnrýni Vitans
Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Rökfærslan er vel uppbyggð og heiðarleg að því leyti að höfundur gerir grein fyrir eigin hagsmunatengslum: hann er sjálfur kvartandi í máli fyrir úrskurðarnefnd lögmanna og segir það skýrt. Þetta gagnsæi er lofsvert í skoðanagrein. Höfundur vísar til greina tveggja nafngreindra aðila í opinberri umræðu, forseta Hæstaréttar og formanns Lögmannafélags Íslands, sem gefur rökunum ákveðið stoðfæri.
Veikleikar eru þó til staðar. Greinin snýst í raun um persónulega upplifun höfundar af einu kvörtunarmáli, en sú reynsla er alhæfð yfir á allt eftirlitskerfið. Ekkert kemur fram um hvort tæplega fimm mánaða málsmeðferð sé óvenjuleg miðað við venjulegan afgreiðslutíma úrskurðarnefndarinnar; slík samanburðarviðmið hefðu styrkt rökstuðninginn verulega. Endurtekning á sömu meginsögn, um tafir og samskiptaleysi, er talsverð og dregur úr skerpu textans. Sem skoðanagrein borgarans er þetta samt ásættanleg og heiðarleg röksemdafærsla, þótt hún hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði leitað eftir gögnum um meðaltíma mála hjá nefndinni eða viðbrögð hennar.
