Guðmundi Inga settir afarkostir í skilaboðum: Afsögn eða stríð
Fréttin byggir á frumgagni, Signal-skilaboðum sem fréttastofan hefur undir höndum og birtir orðrétt í heild, ásamt viðtali við Guðmund Inga og ítarlegri tímalínu. Mótraddir koma fram en sú sem skrifaði skilaboðin fær ekki að svara fyrir sig. Fyrirsögn og inngangur taka upp túlkun eins viðmælanda á gagninu.
Það sem lyftir þessari frétt er frumgagnið sjálft: skilaboðin eru birt orðrétt og í heild, svo lesandinn getur metið þau án milligöngu blaðamanns. Tímalínan með dagsetningum er sömuleiðis til fyrirmyndar og gerir atburðarásina sannreynanlega. Fyrri afstaða Ingu Sæland kemur fram, og synjun Ragnars Þórs um viðbrögð er tilgreind.
Stóra gatið er Guðbjörg Ingunn. Einkasamskipti hennar eru birt í heild og hún gerð að aðalpersónu frásagnarinnar, en hvergi kemur fram að leitað hafi verið viðbragða hjá henni eða að hún hafi ekki svarað. Þetta er ekki smáatriði heldur grundvallarregla þegar birt er gagn sem einn aðili afhendir um annan.
Framsetningin hallar líka. Orðin „afarkostir“ og „hótun“ eru túlkun Guðmundar Inga; textinn sjálfur les að hluta sem samúðarfull ráðgjöf frá manneskju sem segist sjálf vera að missa starfið. Fréttin nefnir ekki að fleiri en ein lesning sé möguleg, þótt hún leyfi lesandanum að komast þangað sjálfur. Vandað heimildastarf, ófullgerð jafnvægisvinna.
