Kerfissigur Orbans eða ungversk lýðræðisbylting

Greinin er í eðli sínu blanda af persónusniði og vettvangsfrétt, sem réttlætir að sjónum sé beint að Magyar og sögu hans. Styrkurinn liggur í því hve vel er rakinn ferill hans frá innherja í Fidesz yfir í stjórnarandstöðuleiðtoga, og notkun á staðfestanlegum upplýsingum eins og kosningaúrslitum frá Evrópuþingi 2024, stofnun Tisza-flokksins og opinberum atburðum. Björn Malmquist gefur dýrmætt sjónarhorn frá vettvangi í Búdapest. Á hinn bóginn er nokkuð af veikleikum. Í fyrsta lagi fær Fidesz og Orban enga beina rödd í greininni; enginn talsmaður þeirra eða óháður ungverskur sérfræðingur er ræddur við. Greinin segir til dæmis að Orban hafi „byggt kerfi" til að tryggja sér áframhaldandi völd og lýsir honum sem „spilltum harðstjóra" án þess að þetta sé sett í munn tiltekins aðila, heldur er þetta sagt sem staðhæfing í texta greinarinnar sjálfrar. Í öðru lagi vantar samhengi um hvort skoðanakannanir séu frá tilteknum könnunarstofum eða hvenær þær voru framkvæmdar; vísað er til þeirra í almennri mynd. Í þriðja lagi er frásögnin af hjónabandi Magyar og Varga nokkuð ítarleg en byggð nær eingöngu á frásögn Magyar sjálfs, án þess að sjónarhorn Varga fái raunverulega umfjöllun umfram stutta tilvísun í ásakanir hennar. Þetta er viðurkennanlegt í persónusniði, en þar sem ásakanir um ofbeldi og glæpi koma við sögu hefði verið eðlilegt að gefa þeim meiri rými. Greinin er vel sögð og fjölbreytt í efnistökum, en hallar verulega að Magyar og gegn Orban í framsetningunni.