Fast skotið á aðal­fundi Ís­lands­banka

Nafngreindar tölur um hlutafjáreign stjórnarmanna gefa skýra mynd af meginstaðhæfingu Hafþórs Úlfars — og þær eru sannanlegar í gegnum opinberar skráningar, enda er þetta eitt af styrkleikum fréttaskýrslunnar. Hins vegar er engin tilraun gerð til að leita eftir viðbrögðum þeirra stjórnarmanna sem hlut eiga að máli. Þegar við er dregin sú gagnrýni að fimm stjórnarmenn eigi alls enga hluti í bankanum — fullyrðing sem er upprunalega frá framboðsræðu keppinautar þeirra — hefði fagleg meðferð þess krafist að þeir fengju tækifæri til að svara. Gæti verið að einhver þeirra hefði skýringu á skorti á hlutafjáreign, eða sjónarmiðin um hvort hlutafjáreign sé yfirleitt skilyrði fyrir stjórnarsetu hefðu þurft samhengi frá sérfræðingi í stjórnarhætti. Auk þess er frásögnin að hluta til auglýsing fyrir grein í Viðskiptablaðinu — lykillinn að „heildarmálinu" er afhentur eingöngu áskrifendum. Þannig er þetta eins og forsýning á efni sem lesendur geta aðeins nálgast með greiðslu, frekar en sjálfstæð frétt. Engin meginheimild er nefnd utan fjárhagsupplýsinga sem virðast sóttar í opinberar skráningar og ræðu Hafþórs Úlfars sjálfs — sem er í augljósum hagsmunaárekstri og ætti því aldrei að vera eina uppspretta gagnrýninnar.