„Þriðji skatturinn með nákvæmlega sömu markmiðum“
Frétt Viðskiptablaðsins byggir nær eingöngu á viðtali við framkvæmdastjóra Samtaka ferðaþjónustunnar um náttúrupassann og fjárlagafrumvarpið. Engin viðbrögð eru sótt frá ráðuneyti, ráðherra eða fjárlaganefnd. Inngangurinn tekur ályktun viðmælandans upp í eigin rödd blaðsins.
Inngangurinn er stærsta vandamálið: „Fjárlög benda þó til þess að ríkisstjórnin sé nú þegar búin að ráðstafa fénu í annað.“ Þetta er ályktun hagsmunasamtaka, sett fram sem staðreynd í rödd blaðsins. Jóhannes Þór sjálfur talar varlegar; hann segir að hann „geti ekki séð“ merki um útgjöldin. Blaðið hefði hæglega getað flett upp í fjárlagafrumvarpinu og greinargerðinni og sagt lesandanum hvað þar standi. Það var ekki gert.
Heimildarmyndin er einsleit. Nafngreindur og trúverðugur viðmælandi er vissulega til staðar, en mótrödd vantar algerlega: hvorki atvinnuvegaráðuneytið, fjármálaráðuneytið né ráðherra fá færi á að svara því hvernig fimm milljarðarnir eru bókaðir. Þegar fullyrt er að stjórnvöld hafi svikið sömu markmið tvisvar áður er svarréttur ekki valkostur.
Tvær tölur standa óskoðaðar: 200 milljarðar í skatttekjur af greininni og að „aðeins lítinn hluta“ gistináttagjalds sé unnt að rekja til verkefnanna. Hvorugt er sannreynanlegt innan fréttarinnar. Framsetningin, kostnaður, samkeppnishæfni, „að fóðra ríkissjóð“, fylgir orðfæri greinarinnar athugasemdalaust.
