Já í ágúst getur gefið gott tæki­færi til að tryggja betur lífs­gæði komandi kyn­slóða

Sem skoðanagrein er eðlilegt að höfundur halli í ákveðna átt, og Vísir tilgreinir skýrt að um skoðanagrein er að ræða. Pólitísk tengsl höfundarins eru einnig upplýst; hann er stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar, sem er mikilvægt gagnsæi. Veikleikarnir eru hins vegar nokkrir. Í fyrsta lagi er rökstuðningurinn yfirborðskenndur: höfundur talar um „milljarða" kostnað vegna sveiflna í hagkerfinu, en vísar hvergi í tölulegar heimildir eða rannsóknir til stuðnings. Fullyrðingin um að „samningsstaðan [sé] nokkuð góð" er sett fram sem staðreynd án nokkurs rökstuðnings. Í öðru lagi byggist greinin nánast alfarið á bjartsýnum forsendum um það sem samningur gæti innihaldið, án þess að viðurkenna neina af þeim álitamálum sem fylgja ESB-aðild, svo sem yfirfærslu fullveldis, sameiginlega sjávarútvegsstefnu eða gjaldmiðilsskyldu. Samanburðurinn við Dani er dæmi um slíkt: höfundur nefnir „sambærileg kjör og Danir hafa" án þess að greina aðstæðumun landanna eða neikvæða reynslu annarra ríkja. Í þriðja lagi er ramminn villandi: ítrekað er fullyrt að atkvæðagreiðslan snúist „aðeins" um hvort fólk vilji sjá samning, en síðan er rökstutt einungis af hverju já sé rétta svarið, sem dregur úr trúverðugleika þeirrar innrömmunar. Hugmyndafræðileg heiðarleiki krefst þess að gagnrýnin á eigin afstöðu sé a.m.k. viðurkennd, jafnvel í skoðanagrein.