Að vaxa út úr vandanum
Skoðanagrein þar sem höfundur leggur fram fjögurra þátta hagvaxtarstefnu og styður flesta stærstu fullyrðingar sínar tölum frá nafngreindum aðilum: Samtökum iðnaðarins, Viðskiptaráði og Landsvirkjun. Röksemdafærslan er skipulögð og höfundur gerir eigin forsendur sýnilegar. Veikast er að greinin gengur framhjá augljósustu gagnrökunum við sína eigin meginhugmynd.
Birt undir skoðanamerki Vísis, og þannig er hún metin. Það styrkir greinina að höfundur nefnir heimildir sínar: 680 milljarða viðhaldsskuld frá Samtökum iðnaðarins, 400 milljarða greiningu Viðskiptaráðs, 90 milljarða arð Landsvirkjunar. Hann viðurkennir sjálfur að hann sé ekki þjóðhagfræðingur og vitnar í andstæðinga í eigin hugmyndaheimi. Slík opinská framsetning er sjaldgæfari en hún ætti að vera.
En kjarnamótrökin fá engan umgang. Höfundur boðar lántökur til fjárfestinga í hagkerfi þar sem verðbólgan hefur verið yfir 5% átta mánuði í röð, án þess að nefna einu orði þá viðteknu mótbáru að aukin ríkisumsvif geti haldið verðbólgunni uppi og þar með vöxtunum. Þetta er ekki aukaatriði heldur beinlínis það sem Seðlabankinn myndi svara. Þá er náttúruverndarsjónarmiðum um vindorku ýtt út af borðinu með einni retórískri athugasemd um „hinar fögru sveitir“ Danmerkur.
Tölurnar um ónýtt burðarþol fjarðanna, 45 milljarðar til viðbótar og 14 úr Ísafjarðardjúpi, eru ekki sannreynanlegar innan greinarinnar sjálfrar; þær gætu byggt á burðarþolsmati Hafrannsóknastofnunar en lesandinn fær enga vísun. Loks segir starfsheitið „framkvæmdastjóri“ lesandanum ekkert um hvort höfundur hafi hagsmuni af þeim greinum sem hann mælir fyrir.
