Lágflug án vitundar og vilja Icelandair

Styrkur þessarar fréttar er sá að tvær nafngreindar heimildir innan Icelandair koma fram, Linda Gunnarsdóttir yfirflugstjóri og Guðni Sigurðsson upplýsingafulltrúi, og segulkraftur frásagnarinnar felst í innbyrðis spennu milli ummæla þeirra: Guðni sagði fyrr um daginn að flugið hefði verið innan marka en Linda segir nú að það sé „ekki víst". Þetta er raunveruleg fréttavinna þar sem blaðamaður aflar upplýsinga sem uppfæra fyrri frásögn. Á hinn bóginn skortir nokkuð á sjálfstæðar heimildir. Ekkert viðtal við íbúa Vestmannaeyja er birt, þótt vísað sé til þess að þeim hafi brugðið; enginn óháður sérfræðingur á sviði flugöryggis eða flugtilsjónar er spurður álits. Samgöngustofa eða Rannsóknarnefnd samgönguslysa hefði verið augljós viðmælandi til að meta hvort lög um lágmarkshæð yfir byggð hafi verið brotin. Upplýsingin um að þetta hafi verið „síðasta flug viðkomandi flugstjóra fyrir starfslok vegna aldurs" er áhugaverð og gefur í skyn mögulegan hvata, en blaðamaður dregur enga ályktun og leyfir lesanda að túlka, sem er í sjálfu sér ásættanlegt. Engu að síður hefði mátt spyrja hvaða þýðingu þetta hafi, ekki síst til þess að forðast ómálefnalega hugmynd sem gæti grafið undan orðspori viðkomandi flugstjóra án þess að honum sé gefin rödd. Flugstjórinn sjálfur fær enga tækifæri til að tjá sig, sem er veikleiki þegar frásögnin gefur í skyn að hann hafi framkvæmt eitthvað „algjörlega án vitneskju" félagsins.