Dómari í eigin sök?
Framkvæmdastjóri LSR gagnrýnir að í nýjum leiðbeiningum Viðskiptaráðs, Samtaka atvinnulífsins og Nasdaq Iceland um stjórnarhætti hafi verið felld brott tilmæli um að stjórnarmenn gegni ekki formennsku í tilnefningarnefndum. Hún telur að stjórnarmenn eigi ekki að sitja í nefndunum og boðar að LSR muni standa vörð um sjálfstæði þeirra.
Höfundurinn ritar fyrir hönd stærsta lífeyrissjóðs landsins, og það kemur skýrt fram í lok greinarinnar. Lesandinn veit því hvaðan röddin kemur. Greinin er þó birt sem ritstjórnarefni án nokkurs inngangs frá miðlinum, þótt hún sé í raun skoðunargrein hagsmunaaðila. Hún er því metin sem slík, á rökum og heiðarleika.
Rökin halda vel. Höfundur dregur upp skýra meginreglu, að enginn skuli vera dómari í eigin sök, og tengir hana við það hlutverk nefndanna að meta störf sitjandi stjórna. Mestur styrkur felst í því að gagnrökin eru sett fram af sanngirni: bætt upplýsingaflæði og aukin þekking. Í kjölfarið kemur raunhæf tillaga að annarri leið til að ná sama markmiði.
Veikari er fullyrðingin um að „langflest félög“ hafi tekið undir sjónarmið sjóðsins, því að lesandinn getur ekki sannreynt hana. Hvorki er vísað til þess hvar rökstuðning útgefenda leiðbeininganna sé að finna né til reynslu annarra landa. Slíkur samanburður hefði gert röksemdafærsluna mun þyngri.
