Bannað að plata
Verkefnastjóri Samtaka ferðaþjónustunnar skrifar skoðanagrein á Vísi. Hann mótmælir því að stjórnarliðar eigni samtökunum hugmyndina að náttúru- og innviðagjaldi á Gullna hringnum. Höfundur byggir á eigin setu í starfshópi ráðuneytisins og segir samráð ekki jafngilda samþykki.
„Samráð er ekki samþykki“ er kjarni greinarinnar, og sú aðgreining er skýr og vel rökstudd. Höfundur skrifar í skoðanadálki Vísis og talar af eigin raun: hann sat í starfshópi ráðuneytisins og greinir í lokin frá tengslum sínum við Samtök ferðaþjónustunnar. Slíkt er heiðarlegt. Hann gengst jafnvel við því að rangfærslan kunni að vera óviljandi.
Veikleikinn liggur í lýsingunni á andstæðingunum. Þingmennirnir tveir eru ekki nafngreindir og hvergi er vitnað orðrétt í það sem sagt var á ársþingi SASS, í útvarpi eða á Selfossi. Lesandinn fær því aðeins endursögn höfundar af fullyrðingunni sem hann hrekur. Hann getur ekki metið hvort ráðherrar sögðu að samtökin hefðu „átt hugmyndina“ eða einungis að þau hefðu tekið þátt í samráðinu, og á þeim mun stendur röksemdin öll.
Samanburðurinn við byggingarkostnað nýs Landspítala er sláandi en fylgir hvorki tala né heimild. Orðaval á borð við „skatta- og gjaldagleði“ og „bakvarðarsveit ríkisstjórnarinnar“ dregur svo úr annars yfirveguðum málflutningi um traust og upplýsingaóreiðu.
