Látum Loftbrúna vera
Bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar á Akureyri leggst gegn áformum innviðaráðherra um að skipta 40% hlutfallslegum afslætti Loftbrúar út fyrir fasta krónutölu. Hann telur að aukin framlög hafi gert breytinguna óþarfa og að fastur afsláttur rýrni í verðbólgu og verji fólk illa gegn dýrum fargjöldum með skömmum fyrirvara.
Skoðanagreinin, sem birt er undir merkjum skoðunar, gerir eitt betur en margar slíkar: hún gefur rökum ráðherrans sanngjarnt rými. Höfundur viðurkennir að framúrkeyrsla fjárheimilda sé „skiljanlegt sjónarmið“. Síðan byggir hann meginrök sín á því að aukin framlög hafi kippt stoðunum undan þeirri réttlætingu. Sú uppbygging er heiðarleg og rökrétt.
Veikleikinn liggur í gögnunum. Engin tala er nefnd um fyrirhugaða krónutölu, þróun miðaverðs eða umfang aukinna framlaga. Lesandinn getur því ekki sjálfur vegið hvort fastur afsláttur komi verr út en 40 prósentin. Þóroddur Bjarnason er helsta stoð greinarinnar, en hvorki kemur fram hver hann er né hvar greining hans birtist. Lesandinn verður að treysta orðum höfundar um að hún sé „málefnaleg, hlutlæg og yfirveguð“.
Lokaorðin ganga lengra en rökin bera. Að hugmyndin bæti kerfið ekki „sama hvernig á það er litið“ stangast á við upphaf greinarinnar, þar sem höfundur viðurkennir sjálfur að sumir komi betur út en aðrir. Pólitísk staða höfundar er hins vegar skýrt tilgreind.
