Björg Magnúsdóttir: Ég vil borg sem börnin mín vilja búa í

Mest áberandi er hversu leiðandi viðmælandinn er. Setningar eins og „eina vitið er bara að styrkja Viðreisn" og „við vitum hvað hefur verið við stjórn og hverjar áherslur eru þar og það er sumt gott en margt síðra" koma beint frá viðmælandanum, ekki gestinum. Þetta þýðir að viðtalið virkar sem sameiginleg herferðarframkoma frekar en gagnrýnið blaðamannsviðtal. Engin gagnrýnin spurning er lögð fyrir oddvitann: ekkert um skattastefnu, ekkert um hvað hafi mistekist hjá flokknum í síðustu kjörtímabili, ekkert um samstarf við aðra flokka, ekkert um afstöðu til deilumála í borginni. Björg fær rúm til að tala um „bákn" og „kerfi" án þess að vera beðin um dæmi eða tölulegar heimildir, og viðmælandinn bætir jafnvel við pólitískum áherslum hennar í eigin person. Greinin er birt sem ritstjórnarefni undir „Innlent" en er í reynd kynningarefni fyrir frambjóðanda. Enginn annar pólitískur aðili kemur að, engin tala er nefnd, engin stefnuskrá er rakin nánar en í lýsingarorðum, og lesandinn fer frá efninu engu fróðari um raunverulegan ágreining í borgarstjórnarkosningum. Jafnvel sem viðtal við einn gest væri sanngjarnt að krefjast þess að viðmælandi ögri fullyrðingum gestsins. Þess í stað er samhljómur svo alger að erfitt er að greina frá auglýsefni.