Vinnustaðir sem bíða, tapa

Greinin er greinilega skoðanagrein og eigandi ráðgjafafyrirtækis skrifar hana, sem er gagnsætt. Höfundurinn er nafngreind og tengsl hennar við Dokkuna eru tilgreind, sem gefur lesendum samhengi til að meta sjónarhornið. Hins vegar er rökstuðningurinn frekar grunnur: engin dæmi, engar rannsóknir og engar tölur styðja við meginþráðinn um að hæfni fyrnist hraðar en áður eða að vinnustaðir sem fjárfesta í endurmenntun nái betri árangri. Fullyrðingar eins og „hæfni fyrnist hraðar en nokkru sinni fyrr" og „samkeppnishæfni tapast oft hægt og hljótt" eru settar fram sem augljós sannindi án nokkurs rökstuðnings. Þetta veikir sannfæringarkraft greinarinnar, jafnvel sem skoðanagrein metna. Tóninn er einhliða hvetjandi og nálgast markaðsefni fyrir þjónustu höfundar, þar sem engin gagnrýnin sjónarhorn eru nefnd, til dæmis kostnaður við stöðuga endurmenntun, hætta á óskilvirkni slíkra verkefna eða rannsóknir sem sýna annað. Sem skoðanagrein er hún þó læsileg og skýr í boðskap sínum, en efnislega veik vegna skorts á dæmum og gögnum.