Fær bætur eftir að geðlyf hafði skelfilegar aukaverkanir

Frétt þessi er dæmigert dómsmálsreferat og stendur vel að því verki. Grunnheimildin er dómur Hæstaréttar, sem er opinbert og sannreynanlegt skjal, og greinin rekur málsatvik, kröfur beggja aðila og niðurstöðu réttarins á skýran hátt. Sjónarmið Sjúkratrygginga Íslands fá rúm til jafns við kröfur stefnanda, og lagaleg rök beggja aðila eru útlistuð. Matsmenn sem dómkvaddir voru eru nefndir og sérhæfni þeirra tilgreind. Sú staðreynd að nýrnabilun var ekki skráð sem aukaverkun í sérlyfjaskrá nema við ofskömmtun er lykilatriði sem vel er gert grein fyrir. Ein veikleiki er sá að ekkert er rætt við utanaðkomandi sérfræðinga eða lögfræðinga um hvað dómurinn þýði í víðara samhengi, til dæmis hvort hann skapi fordæmi fyrir önnur mál er varða sjúklingatryggingu og aukaverkanir lyfja. Greinin hefði einnig mátt nefna nafn þess geðsjúkdóms sem um ræðir, ef það kemur fram í dómi, til að gefa lesendum betri mynd af aðstæðum. Þá er orðalag greinarinnar stundum þungt í vöfum og þýðir lögtæknileg hugtök nánast orðrétt úr dómnum án þess að einfalda þau nægilega fyrir almennan lesanda. Þrátt fyrir þessa ágalla er um vandaða og trúverðuga dómsfrétt að ræða þar sem báðar hliðar fá heyrist.