„Verið að svíkja öll loforð“

Greinin er í eðli sínu einnar hliðar: hún flytur sjónarmið Múlaþings, bæði í formi bókunar og viðtals við sveitarstjóra, en gerir ekkert tilraun til að ná til meirihluta umhverfis- og samgöngunefndar eða fulltrúa ríkisstjórnarinnar sem bera ábyrgð á samgönguáætluninni. Þegar sveitarstjóri fullyrðir að „verið sé að svíkja öll loforð" og að Austurland sé „afgangsstærð" er það alvarleg ásakun á hendur ríkisvaldinu, og þar skortir svar viðkomandi aðila verulega. Fyrirsögnin tekur beint tilvitnun sveitarstjóra og gerir hana að meginskilaboðum fréttarinnar, sem eykur á einhliða framsetninguna. Það sem bjargar greininni að einhverju leyti er gagnsæið: bókunin er birt orðrétt og lesandinn getur sjálfur metið orðalagið. Einnig er vísað til nefndarálitsins sjálfs og getið um fréttaflutning mbl.is deginum áður, sem gefur samhengi. Heimildirnar eru nafngreindar og sannreynanlegar: opinber bókun sveitarstjórnar og nafngreint viðtal við sveitarstjóra. En fréttin nær ekki grundvallarmarkmiði hlutlægrar fréttamennsku, því gagnaðilinn fær enga rödd. Ekkert kemur fram um rökstuðning meirihlutans fyrir tilfærslunni eða um það hvers vegna Fjarðarheiðargöng fengu ekki meiri athygli í álitinu. Slíkur gagnaðilaskortur dregur greinarmark á milli frétta og áróðurs þótt efnið sé réttmætt viðfangsefni.