Hlað­varparar hrósa sigri: „Logi er greini­lega nettur gæi“

Aðalveikleiki þessarar greinar er hve einhliða hún reynist, þótt blaðamaðurinn hafi reynt að ná til Fjölmiðlanefndar. Tilraun til jafnvægis er skráð: engir svöruðu símanum og Elfa Ýr Gylfadóttir framkvæmdastjóri svaraði ekki símtali. Þetta er gott að hafa uppi, en afleiðingin er samt sú að lesandinn fær eingöngu rödd hlaðvarparanna. Greinin er í raun sigurfagnaður tveggja aðila, klæddur sem frétt. Blaðamaðurinn skrifar á nokkrum stöðum setningar sem virðast vera eigin túlkun fremur en heimildartilvísanir: „svo virðist sem fjölmiðlanefnd hafi teygt sig of langt, allt of langt" er mat sem kemur fram í meginmáli fréttarinnar án þess að vera eiginleg tilvitnun. Þessi setning gerir blaðamanninn að málsvara frekar en miðlara. Sama má segja um orðalagið „í raun virðist sem fjölmiðlanefnd geri sér ekki grein fyrir erindi sínu," sem er verulegt gildismat á ríkisstofnun, sett fram sem staðhæfing en stutt eingöngu af túlkun Ólafar. Sjálfur fréttagrundvöllurinn, að ráðuneytið vinni að lagabreytingu, er rakinn til fyrri fréttaflutnings Vísis en ekki til opinbers skjals eða yfirlýsingar ráðuneytisins. Engin bein heimild frá ráðuneytinu er nefnd í þessari grein; lesandinn verður að treysta á fyrri frétt sem ekki er tengd eða tilvitnuð nánar. Heimildir greinarinnar eru þannig tveir hlaðvarparar og eigin fréttaflutningur Vísis. Erindisbréf Fjölmiðlanefndar er nefnt, sem er jákvætt, en það er túlkað af Ólöfu frekar en birt beint. Á heildina litið er þetta frekar viðtalsgrein en frétt, en hún er birt sem ritstjórnarefni og setur þar af leiðandi ákveðnar kröfur um jafnvægi sem ekki eru uppfylltar. Tónninn líkist meira fagnaðargrein, sem dregur úr trúverðugleika fréttaflutningsins.