Sambandið stormasamt og lítið útlit fyrir að gjáin sé að minnka
Yfirlitsgrein um togstreitu milli barna- og menntamálaráðherra Ingu Sæland og kennaraforystunnar. Greinin rakar helstu deiluefni, svo sem einkunnamál, símabann og kennsludaga, og byggir aðallega á viðtali við formann Kennarafélags Reykjavíkur ásamt almennum tilvísunum í opinbera atburði.
Stærsti veikleikinn er ójafnvægið í heimildanotkun. Greinin gefur kennaraforystunni rúman vettvang, einkum Kristínu Björnsdóttur, en ráðherra fær aldrei tækifæri til að tjá sig beint; sjónarmið hennar eru einungis rakin í óbeinum tilvitnunum, og ekkert kemur fram um hvort blaðamennirnir hafi leitað eftir viðtali við hana eða ráðuneytið. Fyrir frétt sem er birt sem ritstjórnarefni, ekki skoðun, er þetta verulegur ágalli. Framsetning fyrirsagnarinnar og textans ýtir undir eina túlkun: gjáin sé djúp og kennarar eigi réttmæta sök, en lesandinn fær lítið efni til að meta rök ráðherra sjálfstætt. Einnig er fullyrðing um að kennsludagar séu færri en á Norðurlöndum sögð umdeild, en engin gögn eða heimild eru nefnd til stuðnings eða andmæla; lesandinn getur ekki metið sannleiksgildi þeirrar kröfu. Tilvísun til Facebook-umræðuhópa sem heimild um spennu meðal kennara er veik og ósannreynanleg. Jákvætt er að greinin vísar í atburð á kennaraþingi, opinberan og sannreynanlegan, og nefnir samráðsgáttina sem opinn ríkisvettvang. Þrátt fyrir slíkt nýtist greinin aðallega sem yfirlit frá hlið kennaraforystunnar frekar en sem dæmi um vandaða tvíhliða blaðamennsku.
