Kosningasamkomulag um ríkislóðir kann að vera ólögmæt ríkisaðstoð

Greinin stendur á nokkuð traustum grunni að því leyti að hún vísar í þrjár aðgreinanlegar heimildir: ákvörðun borgarráðs, umsögn borgarlögmanns og tilvitnun í fjármálaráðherra Daða Má Kristófersson. Einnig er bókun Samfylkingarinnar rakin, sem gefur lesandanum innsýn í gagnrýni á ákvörðunina. Þetta er vel gert og gefur málinu fleiri en eina hlið. Hins vegar vantar rödd frá meirihlutanum sem stóð að baki tillögunni; engin tilvitnun eða bókun er rakin frá fulltrúum meirihlutans þar sem þeir útskýra hvers vegna þeir telja endurskoðunina nauðsynlega. Fjármálaráðuneytið fær heldur ekki tækifæri til að bregðast við ábendingum borgarlögmanns um hugsanlega ólögmæta ríkisaðstoð. Þetta er verulegur brestur í jafnvægi, sérstaklega þar sem fyrirsögnin nefnir „ólögmæta ríkisaðstoð" sem staðhæfingu frekar en sem eina af mögulegum túlkunum. Framsetningin er í heild skýr og málið vel sett í samhengi, en sú ákvörðun að nota „kann að vera ólögmæt ríkisaðstoð" í fyrirsögn sem vísar til umsagnar borgarlögmanns, án þess að annar fræðilegur eða lagalegur rökstuðningur sé nefndur, skapar ákveðna framsetningu þar sem grunsemdirnar verða aðalatriðið en ekki uppbyggingaráætlunin sjálf.