Sævar biður fólk um að anda með nefinu: Brottfararstöðvar hvorki óeðlilegar né ómannúðlegar

Greinin er birt sem ritstjórnarefni á innlendum fréttaflokki, ekki sem skoðun eða aðsent efni, þrátt fyrir að vera nánast eingöngu byggð á aðsendri grein eins lögmanns. Þetta er afgerandi framsetningarvandi: lesandinn fær sjónarmið Sævars Þórs Jónssonar í heilu lagi, í fjölda beinna tilvitnana, en enginn annar aðili fær að svara. Í inngangi er vísað til „áhrifafólks í Samfylkingunni" sem hafi gagnrýnt frumvarpið, en engar beinar tilvitnanir eða nöfn fylgja og ekkert mótsjónarmið er reifað efnislega. Þetta er vandamál þegar efnið snýst um umdeilt lagafrumvarp sem varðar mannréttindi. Efnislega nefnir Sævar að verið sé að innleiða „brottvísunartilskipun ESB" og bendir á Norðurlöndin til samanburðar, en fréttaritarinn gerir ekkert til að sannreyna þessar fullyrðingar eða setja þær í samhengi. Var frumvarpið samþykkt samhljóða? Hver var andstaðan? Hvað segja mannréttindastofnanir? Ekkert af þessu er kannað. Greinin virkar í reynd sem vettvangur fyrir einn málflutningsmann og hefði átt að birtast á skoðanasíðu með viðeigandi merkingu, ekki sem innlend frétt.