Kennir landsmönnum trikk sem hann segir notað í pólitíkinni – „Núna kunnið þið að ljúga að almenningi“

Greinin er í raun endurbirting á Facebook-færslu ásamt túlkandi inngangi blaðamanns. Þetta er ekki fréttaflutningur í hefðbundnum skilningi heldur nálgast ritstjórnarefni: blaðamaðurinn tekur augljóslega undir sjónarmið Helga Hrafns og rammar inn efnið þannig að stjórnarandstaðan, einkum Miðflokkurinn, standi höllum fæti. Setningin „stjórnarandstaðan hefur krafið ríkisstjórnina um samningsmarkmið þrátt fyrir að slík markmið sé að finna í greinargerð þingsályktunartillögunnar" er ekki hlutlaus fréttalýsing heldur afstaða; þar er falið mat á að krafan hafi verið tilefnislaus. Enginn fulltrúi Miðflokksins eða annarra í stjórnarandstöðunni fær að svara eða skýra sína afstöðu. Það er verulegur ágalli þegar greinin er flokkuð sem frétt. Heimildanotkun er einhæf. Eina heimildin er færsla Helga Hrafns á Facebook og greinargerð þingsályktunartillögunnar. Engin viðbótar sjónarhorn eru leitað til: ekki til stjórnarandstöðuþingmanns, fréttaskýranda né stjórnmálafræðings. Blaðamaðurinn tekur að sér hlutverk túlkandans og útskýrir lesendum hvað Helgi Hrafn „er að vísa til" án þess að sannreyna hvort stjórnarandstaðan hafi í raun einungis krafist þess sem þegar var í greinargerðinni, eða hvort krafa hennar hafi verið ítarlegri. Framsetningin er pólitískt hallandi til hægri gagnvart ESB-viðræðunum, þ.e. hlynnt ríkisstjórninni og gagnrýnin á andstöðuna, sem er rétt að nefna þótt efnið sé ekki endilega ranghermt. Greinin hefði getað verið ásættanleg sem greining eða skoðanagrein, en sem frétt skortir hana jafnvægi og sjálfstæðan fréttaflutning.