Starfs­menn ráðu­neytisins fengu egg í sérprentuðum öskjum en kennarar una öl­musu for­eldra

Greinin er vel uppbyggð og nær til beggja aðila: ráðuneytið svaraði fyrirspurn fréttastofu og skólastjórinn er nafngreindur. Kostnaðartölur eru nákvæmar og tilgreindar með greinarmun á eggjum og umbúðum, sem eykur gæði fréttagripsins. Þó er beiting á svari ráðuneytisins nokkuð skammur — ekki er tekið fram hvort Inga Sæland ráðherra sjálf var beðin um viðbrögð, og svörin sem birtast eru úr skráðu svari, ekki í opinberri framkomu eða viðtali. Það hefði styrkt greinina ef ráðherrann hefði átt þess kost að bregðast beint við gagnrýni skólastjórans. Framsetning greinarinnar er nokkuð kyngjöf þar sem samanburðurinn á dýrum sérprentuðum umbúðum og ölmusum foreldra er sett fram á þann hátt að lesanda er gefið skýrt í skyn hvaða niðurstöðu hann á að draga. Þetta er eðlilegt í lýsandi fréttaritun, en greinin hefur ljóslega kvikandi og gagnrýnan tón sem gæti talist hlutdrægur. Jafnframt vantar nokkurt samhengi — til dæmis hvort slík hátíðargjöf til starfsmanna sé hluti af viðteknum vinnustaðahefðum í ráðuneytum — en þrátt fyrir það er grein­in að mestu leyti vel heimildaðar og beinir lesum.