Segist ekki ætla að verja það sem búið er að gerast

Greinin er í eðli sínu úrdráttur úr kappræðum sem mbl.is hélt sjálft, og sú staðreynd gefur henni ákveðinn grundvöll sem frumheimild. Vandinn er hins vegar að fréttaflutningurinn einbeitir sér nær alfarið að svörum Péturs Marteinssonar og gefur öðrum þátttakendum í kappræðunum lítið sem ekkert rými. Þegar fjölmiðlaumfjöllun um „lóðabrask" er nefnd af þáttastjórnanda er vísað til efnis sem lesandinn getur ekki staðreynt innan greinarinnar; engar tölur eru tilgreindar um raunverulegt umfang lóðaviðskiptanna nema almennar tilvísanir í „hundruð milljóna" og „tugi milljóna" sem standa án nokkurrar heimildar. Þetta er veikleiki; lesandinn fær ekki tækifæri til að meta hversu stórt málið er. Sérstaka athygli vekur að Pétur fær verulegt svigrúm til að skýra eigin aðkomu að lóðamálinu og kalla það „öfugt við lóðabrask" án þess að nokkur önnur rödd, hvort sem er úr kappræðunum sjálfum eða annars staðar frá, leggi mat á þá fullyrðingu. Framsetningin hallast því óhjákvæmilega í átt að Pétri. Greinin virkar sem innlegg í kosningabaráttu frekar en upplýsandi frétt, og hefði styrkst verulega ef tölulegar heimildir um lóðamálin og viðbrögð annarra þátttakenda hefðu verið tekin með.