„Í fyrsta skipti sá ég fólk grátandi á götum Lundúna“
Greinin fjallar um tíu ára afmæli Brexit-þjóðaratkvæðagreiðslunnar og byggir nánast alfarið á viðtali við einn nafngreindan heimildamann, Þóru Helgadóttur Frost, íslenskan hagfræðing búsettan í Lundúnum. Hún lýsir neikvæðum efnahagslegum áhrifum Brexit og persónulegri reynslu sinni. Enginn talsmaður fyrir Brexit eða annarri sýn fær að tjá sig.
Greinin byggir á einum heimildarmanni, Þóru Helgadóttur Frost, sem er nafngreind og sett í faglegt samhengi sem fyrrverandi ríkishagfræðingur. Það er jákvætt. Vandinn er hins vegar sá að raddflóra greinarinnar er afar einsleit: allar fullyrðingar um efnahagsleg áhrif Brexit koma frá sömu heimildinni, og engin tilraun er gerð til að ná í gagnrýnisrödd eða sjónarmið þeirra sem studdu Brexit. Nigel Farage og Brexit-sinnar eru nefndir í inngangi sem bakgrunnsupplýsingar, en engum þeirra er gefinn vettvangur til svara. Þegar viðmælandi segir að „allir sáu að þetta væri neikvætt" er það matskennd fullyrðing sem stendur óhögguð í textanum.
Fullyrðingar um áhrif á hagvöxt, framleiðni og alþjóðaviðskipti eru settar fram án tilvísana í tilteknar rannsóknir, stofnanir eða tölulegar heimildir. Þótt slíkar niðurstöður séu vel þekktar í fræðilegri umræðu hefði greinin styrkst verulega ef vísað hefði verið til skýrslna, til dæmis frá Office for Budget Responsibility eða breska seðlabankanum. Greinin er í eðli sínu viðtal, en hún er birt sem frétt, og þar liggur framsetningaratriðið: eins og hún er uppbyggð virkar hún frekar sem einóma gagnrýni á Brexit en sem jafnvæg fréttaumfjöllun um tíu ára tímamótin.
