Sigmundur segir sögulegu tækifæri kastað á glæ

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les nánast sem bein gagnrýni Sjálfstæðisflokksins í gegnum raddir Miðflokksins. Sigmundur Davíð fær langmest pláss: tvær beinar tilvitnanir og margar óbeinar; sjónarmið hans ráða framsetningu frá fyrirsögn til loka. Hildur Björnsdóttir er vitnuð óbeint, en ekkert er reynt að fá hennar hlið á gagnrýnina. Fullyrðingin um að Sjálfstæðisflokkurinn hafi „ítrekað ákveðið að mynda meirihluta til vinstri" stendur án mótvægis eða samhengis; enginn sagnfræðilegur eða pólitískur mælikvarði er lagður að. Þá kemur fram staðhæfing um að Miðflokkurinn hafi „bætt við sig töluverðu fylgi á landsvísu" án þess að vísað sé í kosninganiðurstöður eða skoðanakannanir. Lesandinn getur seint metið hvort þessi fullyrðing er réttmæt eða ofmetin. Að Ara Edwald hafi verið boðið stjórnarformennska í Orkuveitu Reykjavíkur er veigamikil upplýsing, en hún kemur eingöngu frá Hildi og Sigmundi; engin staðfesting er sótt hjá Ara sjálfum eða Orkuveitunni. Fyrirsögnin endurspeglar orðrétt sjónarmið Sigmundar Davíðs og gefur greindinni einhliða yfirbragð sem ritstjórnarefni á ekki að vera með nema svo sé tekið fram.