Andstaða við réttindi hinsegin fólks og kvenna útbreidd í Evrópu
Fréttin endursegir nýja skýrslu samtakanna Forbidden Colours um andstöðu við réttindi hinsegin fólks og kvenna í 47 Evrópuríkjum, með sérstakri áherslu á Íslandskaflann. Heimildin er ein og hún er hagsmunasamtök; engin viðbrögð eru sótt til þeirra sem skýrslan nafngreinir. Greiningarhugtök skýrslunnar eru borin fram sem hlutlaus staðreynd.
Skýrslan er nafngreind og því sannreynanleg heimild, en hún er líka eina heimild fréttarinnar, og hún kemur frá samtökum sem berjast fyrir tilteknum málstað. Það útilokar ekki að niðurstöðurnar séu réttar, en það kallar á að blaðamaður segi lesandanum hvernig skýrslan var unnin: hvaða gögn liggja undir, hverjir skrifuðu Íslandskaflann, hvaða viðmið eru notuð til að skilgreina ríki sem „snortið“. Ekkert af þessu kemur fram.
Alvarlegri er þögnin gagnvart þeim sem eru nafngreindir. Miðflokkurinn, LGB-samtökin og Drenglyndi eru sett í tiltekinn hugmyndafræðilegan flokk á Alþingi og í samfélaginu, án þess að leitað sé svara frá nokkrum þeirra. Þetta er ekki formsatriði; það er kjarni sanngjarnrar fréttamennsku þegar aðilar eru tilgreindir í gagnrýnu ljósi.
Framsetningin tekur auk þess upp orðfæri skýrslunnar hrátt. Hugtakið „hreyfingin gegn kynjahugmyndafræði“ er greiningarhugtak úr ákveðinni fræðilegri hefð, ekki hlutlaus lýsing, og fréttin merkir það hvergi sem slíkt. Ein sjálfstæð rödd, fræðimaður eða viðbragð, hefði breytt þessu úr endursögn í frétt.
