Sakar þekktan Ís­lending um kynþátta­hatur á HM

Alvarlegustu ágallinn er sá augljósi: greinin birtir þungar ásakanir um kynþáttahatur á nafngreindan einstakling án þess að leita eftir viðbrögðum hans. Sigurður Gísli er sakfellður í fyrirsögn og meginmáli en fær ekkert svigrúm til að útskýra sína hlið; ekki einu sinni er tekið fram að leitað hafi verið til hans án árangurs. Þetta brýtur gegn grundvallarreglum í fréttamennsku þegar ásakanir af þessu þyngd eru fluttar. Auk þess er heimildagrunnurinn mjög einslitur: öll efnistök koma frá YouTube-myndbandi eins aðila sem er jafnframt aðili málsins. Angry Ginge sjálfur viðurkennir í myndbandinu að hann viti ekki nákvæmlega hvað Sigurður sagði, sem þýðir að kjarni ásökunarinnar er ekki staðfestur af neinum öðrum vitni eða upptöku. Fréttamiðillinn bætir engu við; enginn annar áhorfandi, öryggisverður eða fulltrúi Coolbet er spurður. Greinin vísar til þess að MBL hafi greint fyrst frá, sem bendir til þess að hér sé um endurgerð annars fjölmiðils að ræða frekar en frumfréttamennsku. Framsetning fyrirsagnarinnar, „sakar þekktan Íslending um kynþáttahatur," er næstum því sakfelling; orðalag eins og „er sakaður" eða skýr tilvísun í ósannreynda ásökun hefði verið sanngjarnara. Þrátt fyrir að tilvitnunin þar sem Sigurður biður afsökunar sé til marks um eitthvað, er hún einungis sýnd í gegnum myndband aðila sem ber ásakanir fram, og samhengið er óljóst. Þetta er frétt sem setur nafngreindan einstakling í verulega slæmt ljós á veikum heimildum og án nokkurs jafnvægis.