Ör­lög Kópavogsmódelsins

Greinin er birt sem skoðun og höfundur er skýrt tilgreind sem frambjóðandi Viðreisnar; lesandinn veit því hvaðan vindurinn blæs. Sem kosningapistill er textinn skýr um forsendur sínar og nýtir persónulega reynslu höfundar sem kennara og foreldris til að undirbyggja röksemdafærslu. Það er styrkur. Hins vegar eru nokkrar fullyrðingar sem kalla á nánari skoðun. Höfundur segir að hún hafi „upplýsingar sem benda til annars" um aðkomu bæjarstjóra að kjarasamningum, en þær upplýsingar eru aldrei útfærðar eða studdar neinu sannreynanlegu. Slík vísbending án efnislegs inniholds er veik rökfærsla, jafnvel í skoðanagrein, þar sem hún leggur alvarlega ásökun á borð án þess að lesandinn geti metið hana. Fullyrðingin um 670 milljóna króna hagræðingaraðgerðir er aftur á móti sannreynanleg í fundargerðum bæjarstjórnar, sem eflir trúverðugleikann á þeim hluta greinarinnar. Ásökunin um að bæjarstjóri hafi „gleymt" að framkvæma launalækkun kjörinna fulltrúa er sterk staðhæfing sem stendur án mótvægis eða tilvísunar í gögn. Tóninn er á köflum frekar persónulegur á kostin og gagnrýnin beinist nánast eingöngu að Sjálfstæðisflokknum, sem er eðlilegt frá frambjóðanda samkeppnisflokks en dregur úr breidd greinarinnar sem málflutnings. Í heildina er þetta sæmilega vel uppbyggður kosningapistill, en óstudd ásakanir draga úr sannfæringarkrafti hans.