Ríkisstjórn sem vandar sig ekki veldur skaða
Skoðanagrein verkefnastjóra Samtaka ferðaþjónustunnar sem gagnrýnir fyrirhugaða hækkun virðisaukaskatts á baðlón og telur hana skaða landsbyggðina. Höfundur vísar í viðtal á Rás 2, grein sveitarstjórnarfólks og fordæmi innviðagjalds á skemmtiferðaskip til stuðnings rökum sínum. Greinin er skýrt merkt sem skoðun og höfundur tilgreinir hagsmunastöðu sína.
Greinin er birt sem skoðun og höfundur gefur sig skýrt fram sem verkefnastjóra Samtaka ferðaþjónustunnar, sem er jákvætt frá sjónarhóli gagnsæis. Rök hans eru skýr: skattahækkun á baðlón geti grafið undan fjárfestingum og atvinnustarfsemi á landsbyggðinni. Til stuðnings vitnar hann í viðtal á Rás 2, sameiginlega grein sveitarstjórnarfólks í níu sveitarfélögum og umsagnir í fjármálaáætlun; allt sannreynanlegt efni. Fordæmið um innviðagjald á skemmtiferðaskip er raunverulegt og þekkt. Veikleiki greinarinnar sem rökstuðnings er hins vegar sá að engar tölulegar staðreyndir eru settar fram: engin fjárhæð skattahækkunarinnar, engin tala um fjölda starfa eða veltu baðlóna, og fullyrðingin um að komur skemmtiferðaskipa hafi „hríðfallið" er ekki studd neinum tölum. Þá er orðalagið á köflum fremur laust; setningin „Þess vegna væri alveg næs ef stjórnvöld færu nú aðeins að vanda sig" dregur úr faglegum blæ. Sem hagsmunagrein frá ferðaþjónustusamtökum uppfyllir hún lágmarkskröfur um gagnsæi, en röksemdafærslan hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði styrkt hana tölum og dæmum frekar en almennum yfirlýsingum.
