Farmenn hjá Eimskipum boða verkfall að nýju

Fréttinni er ábótavant þegar kemur að jafnvægi. Öll beinu tilvitnunin koma frá Jónasi Garðarssyni, formanni samninganefndar farmanna, og sjónarmið Eimskips birtast hvergi sem viðbrögð eða jafnvel sem tilraun blaðamanns til að ná í andsvör. Það er munur á því að geta ekki náð í viðmælanda og að sleppa því alfarið; hér er ekki ljóst hvort Eimskip hafi yfirhöfuð verið leitað til. Setningin um að Eimskip hafi talið fyrra verkfallið ólögmætt er eina vísbending lesandans um afstöðu félagsins, en hún er stutt og án nánari útskýringar eða heimildar. Viðfangsefnið, starfsöryggi sjómanna og félagaskrá í erlendum dótturfyrirtækjum, er flókið og snertir bæði skattaleg og lögfræðileg álitaefni. Þar hefði þurft ítarlegri samhengisgrein eða a.m.k. staðfestingu á fullyrðingum Jónasar um „skúffufyrirtæki í Færeyjum" og önnur skattskilyrði. Samanburðurinn við Icelandair kemur frá Jónasi sjálfum en blaðamaðurinn setur hann ekki í samhengi, sem gerir það að verkum að pólitískt málefni Sjómannafélagsins birtist ómotsagt sem hlutlaus lýsing á stöðu mála.