Styður þingályktunartillögu um bann við hylmingu andlits heilshugar
Sigríður Á. Andersen, þingflokksformaður Miðflokksins, lýsir stuðningi við þingsályktunartillögu um bann við hylmingu andlits í opinberu rými, þótt hún sé ekki meðal flutningsmanna hennar. Hún skýrir fjarvist sína með önnum í þingstörfum. Fréttastofa hafði greint frá því að sjö af átta þingmönnum flokksins stæðu að tillögunni.
Nafngreind heimild — Sigríður Á. Andersen — ber uppi alla frásögnina, og þar er gert vel; enginn vafi leikur á því hver talar. Hins vegar er frásögnin í raun einhlíð kynning á sjónarmiðum eins flokks án þess að nokkur gagnstæð rödd fái tækifæri til að svara. Þegar fullyrðingar eru settar fram um svokallað „búrku- og niqab-tendens" í þjóðfélaginu — sem er veruleg staðhæfing um samfélagslega þróun — er engin tilraun gerð til að leggja mat á hvort gögn eða sérfræðiþekking styðji slíkt. Notkunin á orðinu „tendens" í tilvitnun er einnig dæmigert merki þess að ritstjórinn hafi ekki valið að hlutlægja staðhæfinguna.
Sérstaklega vantar andmæli frá þeim sem líklegast sæta áhrifum lagasetningarinnar — til dæmis fulltrúar múslimskra samtaka á Íslandi — eða sérfræðilegar athugasemdir um stjórnarskrárleg sjónarmiðin sem slíkt bann kynni að vekja. Fréttastofa hefur án efa takmarkaðan tíma í daglegum þingfréttum, en þegar pistillinn fjallar um bann við klæðnaðarsiðum sem snertir tiltekinn trúarminnihluta ætti jafngildi að felast í einhverjum fleiri röddum en þeirri einu sem hér er gefin.
