Lenging skóla­ársins ekki á­vísun á betri náms­árangur

Þetta er í raun og veru uppskrift úr eins aðila viðtali frá útvarpsþætti (Bítið á Bylgjunni), og greinin gerir enga tilraun til að fela það — en hún bætir heldur ekki upp fyrir það. Sigrún Ólöf fær að setja fram nokkrar sterkar fullyrðingar — að ráðuneytið leggi fram villandi tölur, að Eistland hafi færri skóladaga en betri PISA-niðurstöður, og að 170 á móti 180 sé raunverulega talan — án þess að leitað sé eftir svörum frá ráðuneytinu eða Ingu Sæland ráðherra. Afstaða ráðherra er eingöngu nefnd í gegnum minnisblað hennar, ekki með beinu samtali. Þegar um er að ræða grein sem ítrekað sakar ríkisstjórnina um rangfærslur (að hún „fari fram með upplýsingar sem ekki gefi rétta mynd") er fjarvera svars frá ráðuneytinu verulegur blaðamennkulegur brestur, ekki smámunagripur.\n\nGreininni til hróss er þess getið að Sigrún Ólöf er frambjóðandi Viðreisnar í Kópavogi — nauðsynleg upplýsingagjöf í ljósi þess að hún gagnrýnir sitjandi ríkisstjórn. Upplýsingagjöfin er þó nokkuð falin og framsett af léttúð frekar en dregin fram á aðalsvið. Innrammingin er nær alfarið í takt við sjónarhorn Sigrúnar Ólafar: fyrirsögnin tileinkar sér grundvallarforsendur hennar, hún fær bæði fyrsta og síðasta orðið, og enginn óháður sérfræðingur né sjálfstæð gagnaveita er ráðfærð til að meta andstæðar fullyrðingar um fjölda skóladaga. Tilvísun til PISA-árangurs Eistlands er látin standa sem óstaðfest fullyrðing. Greinin les frekar sem vettvangur fyrir eina rödd í stefnumálaumræðu en sem jafnvæg fréttaskýrsla.