Vaxta­kjör tí­faldast eftir að Mennta­sjóður náms­manna tók við af LÍN

Stærsti veikleikinn er algjör skortur á jafnvægi. Greinin birtir aðeins sjónarmið LÍS, BHM og skýrsluhöfundar, en hvorki Menntasjóður námsmanna né ráðuneyti menntamála fá tækifæri til að svara gagnrýninni. Þetta er verulegt atriði þar sem greinin ber fram sterkar fullyrðingar um að kerfið hafi brugðist, vaxtakjör tífaldast og stuðningur við námsmenn rýrnað; það er grundvallaratriði í fréttaflutningi að sá sem er sakaður fái tækifæri til andsvara. Tölurnar sem nefndar eru, til dæmis 0,4 prósent í gamla kerfinu á móti allt að fjórum prósentum í nýja kerfinu og þrettán prósent nemenda á lánum, koma allar úr sömu skýrslunni og standa án mótvægis eða sjálfstæðrar sannprófunar. Norðurlandasamanburðurinn sem nefndur er í inngangi fær enga útfærslu eða tölfræði í meginmálinu. Framsetning greinarinnar er nánast einróma gagnrýnin á kerfið: fyrirsögnin fullyrðir „tífaldast" sem staðreynd, ekki sem niðurstöðu tiltekinnar greiningar. Fréttaverðmæti málsins er ótvírætt og heimildirnar eru nafngreindar og sérfræðilegar, en án þess að viðkomandi stofnanir og ráðamenn fái að tjá sig er þetta í raun kynning á skýrslu hagsmunasamtaka, ekki fullbúin fréttaumfjöllun.