„Þetta snýst um að stimpla málið“

Greinin nær að veita grundvallarjafnvægi með því að leyfa bæði minnihlutaþingmanni og nefndarformanni að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Það er styrkur. Diljá Mist fær þó mun meira rými en Pawel Bartoszek; gagnrýni hennar spannar fjórar tilvitnanarreitir á meðan formaðurinn fær eina. Framsetningin hallast að sjónarmiðum minnihlutans, bæði í fyrirsögn og í uppbyggingu efnisins, þar sem gagnrýnin kemur fyrst og svarið seinna, í styttri mynd. Vert hefði verið að leita eftir sjónarmiðum meirihlutaþingmanna í nefndinni eða utanríkisráðherra sjálfs, sem ber pólitíska ábyrgð á tillögunni. Einnig skortir samhengi um hvað nákvæmlega felst í þeim gagnabeiðnum sem minnihlutinn vísar til, hvort þær séu sambærilegar við fyrri nefndastörf og hvort tímaáætlunin sé í raun óvenjuleg í sögulegu samhengi. Staðreyndir um dagsetningar og þingferli eru sannreynanlegar, en greinin byggist að mestu á tveimur röddum. Fyrir ritstjórnarefni væri ætlast til þess að fleiri sjónarmið fengju rými.