Samningur um Ísa­fjörð tryggir rekstur Q200-véla Icelandair

Aðalveikleiki fréttarinnar er einhliða uppbygging: Tómas Ingason hjá Icelandair er eini viðmælandinn og fær að leggja út af samningnum án þess að Vegagerðin, fulltrúar Ísafjarðarbæjar eða aðrir hagsmunaaðilar fái að tjá sig í sömu frétt. Þetta skiptir máli þar sem um er að ræða opinbera niðurgreiðslu upp á 1,7 milljarða króna; sjónarmið skattgreiðenda og samningsaðila af hálfu ríkisins hefði styrkt fréttina verulega. Upphafstilboðið (3,5 ma.kr.), lokasamningsfjárhæðin (1,7 ma.kr.) og 28 prósent fækkun flugferða eru nefnd með tölum sem hægt er að sannreyna gegn opinberum útboðsgögnum, sem er jákvætt. Hins vegar er ekki spurt gagnrýninna spurninga um hvers vegna verðlækkunin var svo mikil; skýring Tómasar um minni áætlun og „mætast á miðri leið" er tekin gild án frekari greiningar. Greinin minnist á Norlandair í tengdri frétt, en nefnir ekkert um hvort samkeppnissjónarmið hafi komið til skoðunar við útboðið, sem er augljóst álitamál. Fréttavinnulag er ágætt hvað varðar staðreyndir og tíðnigögn, en einstefnuþátttaka Icelandair dregur úr dýpt.