Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta

Greinin er greinilega skoðanagrein og höfundur segist vera ráðgjafi hjá Attentus, sem er jákvætt hvað varðar gagnsæi. Hins vegar er hún nánast algjörlega laus við tilvitnun í gögn eða rannsóknir til stuðnings fullyrðingum sem settar eru fram sem staðreyndir: „Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast" og „Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt" eru dæmi um staðhæfingar sem væri auðvelt að styðja tölum frá Hagstofu eða Vinnumálastofnun. Rökin byggjast nær eingöngu á starfsreynslu höfundar hjá eigin fyrirtæki, sem skapar hagsmunatengsl; Attentus selur þjónustu á þessu sviði og greinin virkar því á köflum sem óbein markaðssetning á ráðgjöf fyrirtækisins. Myndlíkingin um birkitré og lúpínu er skemmtileg en einfaldar flókna umræðu; höfundur fullyrðir til dæmis að lúpínan hafi „jákvæð áhrif" án þess að viðurkenna þá umdeildari hlið málsins í náttúruvernd. Sem skoðanagrein er hún vel skrifuð og skýr, en röksemdafærslan hefði orðið mun sannfærandi ef einhver ytri gögn hefðu verið nefnd til sögunnar.