Egill Almar segir Ísland hafa nær ekkert vaxið í tíu ár – Frosti segir Póllandsdæmið fella evrurökin um sjálf sig
Nútíminn endursegir viðtal Frosta Logasonar við hagfræðinginn Egil Almar Ágústsson í Spjallinu. Bæði sjónarmið koma fram með nafngreindum viðmælendum og beinum tilvitnunum, en tölulegar fullyrðingar eru endursagðar án nokkurrar sjálfstæðrar sannreyningar og fyrirsögnin gerir að aðalatriði þá lokaályktun sem annar viðmælandinn dregur sjálfur.
Það sem greinin gerir vel er einfalt en ekki sjálfgefið: hún leiðir fram tvo nafngreinda menn sem eru ósáttir og lætur bæði sjónarmið standa. Rök Egils Almars um erlenda fjárfestingu, smæð lánamarkaðarins og hagvöxt á mann fá rúm, en svo koma mótrökin frá Frosta um hugverkaiðnaðinn, CCP og pólska zlotyið. Lesandinn fær sjálfur að meta hvor hafi betri rök. Í umfjöllun um umdeilt mál eins og evru og ESB-aðild er þetta meira en oft sést.
Veikleikinn liggur í tölunum. Fullyrðingin um að landsframleiðsla á mann hafi aðeins aukist um 3,4 prósent hér á móti 12 prósentum í Evrópu og 18 í Bandaríkjunum er rakin til samantektar Egils sjálfs á vefsíðunni Hagvöxtur.is, sem er heimild en jafnframt heimild frá þeim sem heldur fullyrðingunni fram. Hagstofan, OECD og Eurostat eru öll opin gögn; blaðamaður hefði getað borið tölurnar saman á nokkrum mínútum. Sama gildir um staðhæfinguna að níu af hverjum tíu nýjum ráðningum í fyrra hafi verið hjá hinu opinbera, sem fer óhindrað í gegn þótt hún sé einmitt umdeilanleg í mælingu.
Framsetningin er ekki hlutlaus að öllu leyti. Fyrirsögnin lyftir upp lokaskoti Frosta, að Póllandsdæmið felli evrurökin um sjálft sig, og gerir kappræðupunkt að niðurstöðu. Þá er umfjöllunin um hlaðvarp sem stjórnandinn er sjálfur virkur þátttakandi í ritstjórnarumhverfi miðilsins; það hefði mátt nefna beint í textanum.
Niðurstaða: nýtileg og sæmilega jöfn endursögn á áhugaverðum samtali, en endursögn er það sem hún er. Engin sannreyning, ekkert utanaðkomandi álit, og fyrirsögn sem velur sigurvegara. Það heldur greininni í meðallagi.
