Ítrekað varað við slysagildru í Grafarvogi: „Þessi gangstétt er ónýt“

Greinin fjallar um raunverulegt atvik og nær vel til mannsögunnar á bak við atvikið; beinar tilvitnanir í dóttur hinnar slösuðu konu gefa lesendum skilning á atvikinu. Veikleikinn er hins vegar augljós: Reykjavíkurborg fær enga rödd í fréttinni. Fullyrðingin um sex eða sjö erindi sem hafi verið send borginni kemur í öðru lagi frá nafnlausri konu sem vitnað er til í gegnum Sigurlaugu, sem er tveggja þrepa heimild sem lesandinn getur ekki sannreynt. Hefði blaðamaður leitað til borgarinnar eftir viðbrögðum, hvort sem svar fékkst eða ekki, hefði trúverðugleiki fréttarinnar aukist til muna. Einnig vantar hvers konar gögn um fjölda slysa á þessum stað eða hvort viðhaldsáætlun sé til staðar. Þetta eru skref sem lítinn tíma hefðu tekið en skipt máli. Fréttin er skýr og vel rituð sem mannleg saga, en án svars frá borginni virkar hún eins og einhliða kvörtun frekar en sannreynd fréttaflutningur.