Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa
Skoðanagrein formanns Landssambands eldri borgara þar sem kallað er eftir svörum stjórnmálaflokka um kjör tekjulægstu eldri borgara. Röksemdafærslan er skýr og hagsmunatengsl höfundar gefin upp, en lykiltalan um 8.000 manns er ekki rakin til heimildar og kostnaður krafnanna er hvergi ræddur.
Greinin er birt undir skoðanamerki Vísis og höfundur er kynntur sem formaður Landssambands eldri borgara. Sú gagnsæja upplýsing skiptir máli: lesandi veit strax að hér talar hagsmunagæsluaðili og getur vegið textann eftir því.
Burðarás röksemdafærslunnar er ein tala: að um 8.000 eldri borgarar hafi heildartekjur undir lægsta taxta á vinnumarkaði. Hún er endurtekin þrisvar og allur siðferðilegi þunginn hvílir á henni, en hvergi er vísað í Tryggingastofnun, Hagstofuna eða útreikninga sambandsins sjálfs. Lesandi getur ekki sannreynt hana innan greinarinnar. Fyrir höfund sem krefst svara af öðrum er það veikleiki sem auðvelt hefði verið að laga með einni setningu.
Kröfulistinn er skýr og áþreifanlegur: hærri grunnlífeyrir, vörn gegn gjaldskrárhækkunum, sanngjarnt frítekjumark, umboðsmaður eldri borgara. Fullyrðingin „Við höfum efni á því“ er hins vegar látin standa ein og óstudd. Höfundur nefnir hvorki kostnað né hvaðan fjármunirnir eigi að koma, og gengur þar með fram hjá augljósasta mótrökinu. Heiðarleg skoðanagrein hefði mátt takast á við það í stað þess að afgreiða málið sem hreina spurningu um vilja.
