Thomas Möller skrifar: „Við getum gert þetta sjálf“
Skoðunargrein sem heldur áfram umræðunni eftir þjóðaratkvæðagreiðsluna um ESB og heldur því fram að evran og afnám verndartolla séu virkustu leiðirnar til lægri vaxta og matvælaverðs. Höfundur vitnar í pistil Þorsteins Pálssonar með beinum tilvitnunum, en burðarútreikningar um evrulán byggja á svörum gervigreindar. Fjölmargar tölur eru settar fram án tilvísunar í heimild.
Athyglisverðasta einkenni greinarinnar er hvar höfundur leitar sér heimilda: hann spyr gervigreind og byggir svo heilan kafla, með vaxtaprósentum, greiðslubyrði og sparnaði upp á 200 þúsund krónur á mánuði, á svörum hennar. Það er heiðarlegt að segja það hreint út, en gervigreind er ekki heimild. Sömu upplýsingar má fá hjá Seðlabankanum, íslenskum bönkum eða Evrópska bankaeftirlitinu og þá hefði lesandinn getað sannreynt þær. Að hafna íslenskri hagstjórn með kröfu um aga og treysta svo á sjálfvirkt textasvar um mikilvægustu tölurnar er innri þversögn í röksemdafærslunni.
Tölurnar að öðru leyti eru margar ómerktar: 55 prósent hærra matvælaverð, tvöföldun skattheimtu úr 660 í 1.310 milljarða, 2.600 milljarða skuldir, atvinnuleysi sex sinnum meira en í Færeyjum. Sumt er líklega stutt opinberum gögnum, en lesandinn kemst ekki að því innan greinarinnar sjálfrar.
Röksemdaþrepin eru sums staðar of stór. Eitt fordæmi, Færeyjar, „sannar“ ekki neitt um gjaldmiðlastefnu, og bein framreikningur úr tveimur mælipunktum að meirihluta Evrópusinna árið 2030 er óskhyggja fremur en greining. Það sem greinin gerir vel er að hún endursegir röksemdir Nei-hliðarinnar áður en hún svarar þeim og nefnir gengisáhættu evrulána sjálf.
