Evruna fyrir sig? Nei, Þórður Snær. Reiknings­skil virka ekki þannig.

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Styrkleiki hennar liggur í því hve vel höfundur skjalar fullyrðingar sínar: hann vísar beint í IAS 21, í breytingu á 8. gr. ársreikningalaga frá 2013 og í lögskýringargögn þar sem tekið er af sker um frjálst val fyrirtækja. Dæmin eru fjölbreytt og sannreynanleg; nefnd eru Síldarvinnslan, Icelandair Group, Alvotech, Oculis, Landsvirkjun og Landsnet, öll með tilgreindan starfrækslugjaldmiðil sem lesandi getur borið saman við opinber reikningsskil. Sérstaklega áhrifaríkt er þegar höfundur bendir á eldri skrif Þórðar Snæs sjálfs frá 2012 og 2023 sem stangast á við nýju greinina; þar er um sannreynanlegt efni að ræða og röksemdafærslan er hugvitsamleg. Gagnrýna má að höfundur leggur ekki jafnmikla vinnu í að viðurkenna þá hlið málsins sem Þórður Snær kann að eiga rétt á: að vaxtamunur milli Íslands og evrusvæðisins bitni raunverulega á heimilum, og að umræðan um gjaldmiðlakerfi sé víðtækari en starfrækslugjaldmiðill einn. Greinin einblínir á tæknilega rangfærslu andstæðingsins og lætur þar við sitja, án þess að ræða hvort kerfislegt misræmi geti þrátt fyrir allt verið til staðar. Þetta er leyfilegt í skoðanagrein en takmarkar sannfæringarkraft hennar. Samt sem áður er rökstuðningurinn vel undirbyggður, heimildarnar eru nafngreindar og sannreynanlegar, og rithöfundur gerir skýran greinarmun á tæknilegu efni og pólitísku ákalli. Sem skoðanagrein er þetta vel unnin.