Orðið á götunni: Mælist vel fyrir að Guðni Th. leiði samninganefndina verði Já niðurstaðan
Ritstjórnardálkur DV byggir alfarið á eigin orðrómi frá degi áður og á ónefndu fólki sem „hringdi til okkar" með nöfn í hugsanlega samninganefnd við ESB. Engin heimild er nafngreind, ekkert er sannreynt og enginn hinna nafngreindu einstaklinga fær að segja hvort hann vilji sitja í nefndinni. Fullyrðingin um að hugmyndin „mælist ákaflega vel fyrir" er sett fram án nokkurs gagns.
Dálkurinn er birtur sem ritstjórnarefni, og sú ákvörðun ritstjórnar er sjálfstætt umhugsunarefni: hér er orðrómur settur undir merki miðilsins. Heimildakeðjan er hringlaga. Fyrsta setningin vísar í frétt sama dálks frá deginum áður, sem sjálf var kynnt sem orðrómur, og þar með er eigin ágiskun orðin að vísun. Nýju nöfnin koma frá „fólki" sem hringdi, sem er ekki heimild í neinum skilningi sem lesandi getur gengið að.
Tvær fullyrðingar standa alveg óstuddar. Að hugmyndin „mælist ákaflega vel fyrir" og að „sennilega enginn Íslendingur" njóti meira trausts en Guðni Th. eru mælanlegar staðhæfingar; hvorug er tengd könnun, mælingu eða öðru en tilfinningu höfundar. Í landi þar sem traustsmælingar á forsetum eru reglulega gerðar var þetta einfalt að athuga.
Alvarlegast er samt að löng röð nafngreindra einstaklinga, rektorar, forstjórar, fyrrverandi ráðherrar og starfandi sendiherrar, er tengd við hlutverk í nefnd sem enginn þeirra hefur samþykkt og sem ekki er til. Ekki er tekið fram hvort einhver þeirra hafi verið spurður. Framsetningin hallar auk þess afdráttarlaust í eina átt: „öflugt landslið", stórir stafir í JÁ, engin umræða um að niðurstaðan gæti orðið önnur eða hvað þá gerðist.
Þetta er hugarflug sett fram með orðalagi frétta. Sem ritstjórnardálkur má hann leika sér, en heiðarlegri texti hefði viðurkennt beint að hér sé engin heimild að baki. Þess í stað er ónefndum símtölum gefið vægi og eigin ágiskun endurunnin sem staðreynd.
