Birgir Hermannsson skrifar: Framsókn og ESB

Greinin er birt sem skoðanagrein og skal metin á forsendum rökfærslu og hugvitssemi. Birgir byggir mál sitt á viðurkenndum sögulegum viðburðum: flokksþingi Framsóknar 2009, atkvæðagreiðslu um EES-samninginn 1993, ráðherraferli Halldórs Ásgrímssonar og ræðu hans á Hrafnseyri. Þetta eru allt sannreynanlegar staðhæfingar sem lesandi getur kannað. Röksemdafærslan er skýr: Framsókn hefur söguleg tengsl við jákvæða afstöðu til evrópskrar samvinnu og núverandi stefna flokksins endurspeglar ekki þá hefð. Beint tilvitnun í ræðu Halldórs styrkir greinina. Meginveikleiki greinarinnar sem rökfærslu er hversu auðveldlega höfundur sameinar neikvætt fylgi flokksins og ESB-afstöðu hans, án þess að íhuga aðrar skýringar á lítilli fylgisaukningu. Fullyrðingin um að fylgismenn Halldórs hafi „horfið á braut" og þetta „kannski" skýri lítið fylgi er fremur handvifting en rökfærsla. Einnig er staðhæfingin um að sjónarmið Steingríms hafi „ekki staðist dóm sögunnar sérlega vel" sett fram sem viðurkennd niðurstaða, þótt hún sé umdeild. Á heildina er þetta þó vel skrifuð og upplýsandi skoðanagrein sem nýtir sögulegt samhengi til að varpa ljósi á núverandi stöðu.